Playing Daily

[demo] X-Men Origins: Wolverine

mienta — Mon, 11 May 2009 07:32:22 +0000

Pograłam wczoraj w demko (wyjątkowo na PS3, bo na Xboxie 360 demko jest zablokowane regionalnie) i muszę przyznać, że było całkiem przyjemne. Żadna rewelacja zarówno graficznie jak i gejmplejowo ale wciąga. Jak Conan ;) Przerywniki są prześliczne, szkoda że sama gra mnie. Ale już sieczka jest świetna, chociaż bardzo brutalna. Zdecydowanie gra nie dla dzieci, albo dla czułych na widok krwi. Wolverine jest wściekły i dobrze to pokazuje siekając wszystkich pazurami, albo rzucając nimi albo nabijając na wszelkie pale itp.
Szkoda, że cena aktualnie kiepskawa ale poczekam trochę i na pewno nabędę.

Fable2

mienta — Sun, 10 May 2009 20:06:40 +0000

Ohhhh kochane fable2. Gra, o której było głośno jak tylko okazało się, że zostanie stworzona. Legenda, mit, marzenie … hmmm zagrałam, przeszłam, łzy nie uroniłam. Tak wiem, nie znam się. Przyznaję się bez bicia zapewne tak jest ale nic na to nie poradzę. Nie słucham dobrej muzyki (tylko pitolenia dla 16to latek) i dobrych gier też nie docenię.

Ogólnie Fable2 jest całkiem przyjemną grą. Nie jest za specjalnie skomplikowany, grafika jest całkiem ładna, kolorowa i przyjemna. Jednak muszę przyznać, że ciężko mi jest się wbić w postać głównego bohatera/bohaterki. Historia przyjmuje dziwne zakręty, zdecydowanie za dziwne jak dla mnie.

Na pewno na plus należy zaliczyć fakt, że w grze praktycznie można robić wszystko :) Jak się zachowasz, co jesz, jak walczysz, co kupujesz … wszystko ma znaczenie i przekłada się na to jak potoczy się gra. Tyle, że muszę przyznać, że mnie jakoś tak mało ciągnęło do eksperymentowania. Ustawianie byle jakich mebelków w byle jakim domku? Hmmm.

Czy polecam? A mimo wszystko polecam chociaż spróbować i pograć przez godzinę lub dwie. Wydaje mi się, że warto bo możecie tak jak ja pograć kilka godzin z funem a później 2-3 z obowiązku albo 23 godziny czy 45 z wielkim funem :) Tak czy siak opłaca się.

Nic nie poradzę …

mienta — Thu, 12 Feb 2009 21:34:15 +0000

wpadłam w jRPG i nie mogę oderwać się od serii Shin Megami Tensei. Już nie ważne czy jest to Persona czy Devil Summoner … ehhhhhhhh jak dobrze, że mam jeszcze PS2 i mogę spokojnie te wszystkie gierki odpalić … w maju 2009 kolejna premiera :) Juppi

http://www.atlus.com/devilsummoner2/

Dead Rising 2

mienta — Mon, 09 Feb 2009 20:45:08 +0000

Z chęcią zagram jeśli tylko naprawią sposób robienia savów. Jak nie, to nawet się nie zbliżam do tego tytułu.

Zepsuta gitara

mienta — Mon, 09 Feb 2009 18:15:37 +0000

A co jeśli spsuje wam się wasza droga i jakże plastikowa gitara “wireless” do Guitar Hero??

A no właśnie. Niestety ta przypadłość atakuje wcześniej czy później, przyciski przestają stykać. Wciskasz co raz mocniej a i tak nie zawsze łapie “wciśnięcia” :/ No i 100% nie da się wtedy zaliczyć żadnej piosenki ;(
U mnie padł przycisk zielony, niestety bardzo często używany … już miałam się z gitarą pożegnać i ją wyrzucić ale wpadło mi jeszcze do głowy, żeby w necie poszukać czy nie ma jakiejś metody na naprawienie. Nie wiem. Rozkręcić, przełożyć folią aluminiową albo nasmarować bananem ;)
A tu bach, jest FIX.

Na początku się śmiałam, że niemożliwe. Później wziełam ołówek i przetarłam nim styki. A kolejną chwilę później grałam już na tej gitarce w GH bez najmniejszych problemów! WOW! To na prawdę działa. Niesamowite. Głupie, ale niesamowite. Aż zaczęłam się zastanawiać czy przypadkiem jednak nie spróbować tej metody z bananem na starych płytach cd z muzyką …

Te platikowe gitarki mają coś w sobie.

mienta — Mon, 09 Feb 2009 09:17:57 +0000

O serii Guitar Hero wspominałam już nie jeden raz na pewno. Jeśli nawet nie na tym blogu to choćby na gg, twitterze albo osobiście. Oj tak, jestem fanką tych plastikowych gitarek, mikrofonów i perkusji :) Jestem jedną z tych osób, z których każdy normalny muzyk się śmieje no bo przecież to wciskanie przycisków ma się nijak do gry na prawdziwej gitarze. Nie zaprzeczam, tak właśnie jest. To jest muzyczna gra zręcznościowa, a nie jakiś symulator. Ktokolwiek twierdzi inaczej chyba sobie jaja robi.
Od razu zaznaczam, że mam tylko gitarkę, nie mam mikrofonu ani perkusji więc za bardzo nie mogę się wypowiadać co do innych instrumentów. A to poniżej to nie będzie recenzja, a tylko opisik do zachęcenia :)

Ale o co chodzi?

Głównie o to, aby nacisnąć w odpowiednim czasie przycisk koloru i “strunę” tak aby trafić w kolory uciekające po timelinie. Proste prawda?

Na 3 kolorach to jeszcze można dać radę jakoś ale jak dochodzi 4 niebieski i jeszcze częste akordy, a później kolor pomarańczowy … ojojojo robi się łamanie paluchów :) Ja oczywiście gram bardzo średnio więc niebieski to już dla mnie trudny przycisk. Samo trafianie nie byłoby tak fajne gdyby nie świetna ścieżka dźwiękowa jaka towarzyszy grze. Granie takich hitów jak Eye of the Tiger czy Rock you like a Hurricane bawi świetnie.
W wersji Guitar Hero World Tour można grać jednocześnie z kilkoma osobami w jednym zespole. Jedna osoba na basie, jedna na gitarze elektrycznej, jedna na wokalu no i jedna na perkusji. Nie testowałam, nie oceniam ale patrząc na sukces konkurencyjnego Rock Band granie w zespole musi być świetne.

To wciąga!

Jeśli tylko poświęcisz chwilę czasu na to, aby zaznajomić się z gitarką i zasadami (wypracujesz wygodny i w miarę “szybki” uchwyt) to pewne jest, że Guitar Hero stanie się Twoją ulubioną zręcznościówką. Świetna muza i bardzo satysfakcjonujący gameplay to podstawa. Kolejna rzecz to śmieszne, ale jakże przyjemne uczucie, że rzeczywiście “You Rock”, szczególnie po 3 czy 4 piosence kiedy to już się nie siedzi na kanapie a stoi obok, nóżka wybija rytm i robi się przykucnięcia i nachylenia do rytmu. Ojjjjj ROCK! U mnie Guitar Hero miało kilka miesięcy przerwy i dopiero w łikend znowu wróciło do czytnika, ale z jakim hukiem! Od razu polecieliśmy kupić wersje Rock Band z ulepszoną gitarką i czekamy mega zniecierpliwienie na wersję “Metallica”. To będzie łikednowa MASAKRA! Mam nadzieję, że będzie wersja z jakąś mega wypasioną metalową gitarką.

Jedyny problem z GH to niestety cena. Na początek trzeba wydać trochę kasiory, żeby nabyć wersję z gitarkę :/ (można grać na padzie ale to nie to samo). Ale mówię od razu WARTO!

Jakby ktoś miał ochotę zawiązać zespół online to piszcie na znanego maila ew. namiary na http://www.drachal.com

Aha. Nie poruszyłam w tym opisie masy rzeczy jakie GH w sobie ma (np. ściągane piosenki) może z czasem uzupełnię te informacje.

Cierpliwość …

mienta — Sat, 07 Feb 2009 16:02:07 +0000

oj brakuje mi w pewnych sprawach takowej :/ Dla przykładu: chciałam sobie wprowadzić nową zasadę. Nie kupię kolejnej gry dopóki nie przejdę 3, które stoją na półce. Niby szczytne, bo gier aż mam za dużo a niektóre ledwie liznęłam. Ale już czuję, że mi cierpliwości nie starczy :/ Ślinka mi cieknie na myśl o Prince of Persia, Andrzej zachęca do Midnight Club, a braciszek cioteczny chętnie pożyczy np. Devil May Cry 4 … uuuuuuuu coś czuję, że nie starczy mi cierpliwości, żeby wytrwać przy nowej zasadzie ;(

Bourne Conspiracy (x360)

mienta — Wed, 04 Feb 2009 10:22:39 +0000

Tak wiem, ta gra nigdzie nie została jakoś specjalnie dobrze oceniona więc po co tracić na nią czas skoro można pograć np. w L4D czy demo Resident Evil 5. Odpowiedź jest prosta, bo to prosta przystawka, która pozwala na chwile relaksu.

Ja przez ostatnie kilka tygodni nie miałam motywacji, żeby spędzać sporo czasu przed konsolą. Jeśli już siadałam do grania to na NDS’ie w Cooking Mama czy Zoo Keepera albo ostatnio w Jewel Master. Na półce leży GTA IV, Fable II i Little Big Planet a mimo to next genowe konsole się kurzyły. Chyba byłam zmęczona. Gry były za długie i za wymagąjące jak na mój ówczesny poziom cierpliwości. Więc wpadłam na pomysł żeby trochę wyluzować. Pograć w coś co jest proste i niedrogie i stąd decyzja o zakupie Bourne’a. Czy żałuję wydanych 65zł? Nie raczej nie. Chociaż gra nie jest warta więcej :)

Fabuła
nawiązuje do pierwszego filmu kinowego. Co prawda nasza postać nie wygląda jak Matt Damon, ale też ucieka z ambasady i walczy w mieszkaniu w Paryżu. Misje jednak wykraczają poza scenariusz filmowy przywołując co jakiś czas poprzednie misje Bourne’a. Przyjemne i korzystne, bo dla kogoś kto oglądał film przechodzenie gry ot tak byłoby bardzo nudne. Wszystko widział, wszystko wie, nie ma zaskoczenia. W misjach “wspominkowych” mamy element zaskoczenia i nieprzewidywalności co jest bardzo fajne. Ale też nie przesadzajmy ;) Historia nie trzyma w napięciu, nie drżymy ani nic takiego. Ot jest i dobrze nas prowadzi do przodu wiążąc kolejne zadania ze sobą.

Akcja
Jason jest oczywiście niezłym killerem. Strzela ze wszystkiego od zwykłego pistoletu, przez uzi, karabin maszynowy do strzelby. A jeśli chodzi o walkę wręcz daje radę jeszcze lepiej. Do zwykłych walk czy strzelania dochodzą ciosy specjalne wykonywane po wypełnieniu trzystopniowego paska adrenaliny. Każda z trzech części paska pozwala na wykonanie jednego ciosu kończącego, w przypadku ataku “we trzech” pełny pasek adrenaliny pozwala na szybkie wykończenie całej trójki. Akce kończące są bardzo ciekawe, brutalne jak na Bourne’a przystało. Pasek adrenaliny można wykorzystać też przy strzelaniu, w celu oddania tego jednego kończącego strzału. Świetne ciosy kończące to najmocniejsza strona gry. Czasem warto wpać celowo w walkę wręcz po to, żeby zobaczyć czym jeszcze Jason może kogoś skrzywdzić.

Grafika
Bez rewelacji, ale na przyzwoitym poziomie. W muzeum można dla przykładu sporo rzeczy rozwalić, odpadają fragmenty kolumn, pękają krzesła itp. Świat nie jest sterylny i można sporo w nim zrobić. Oczywiście bez przesady, ale mnie nawet miło to zdziwiło, że lecą szyby a samochody wybuchają.
Niektóre miejscówki są świetnie odwzorowane np. lotniskow w Szwajcarii. Miałam okazję być na prawdę na tym lotnisku i to co później widziałam w grze było jakby identyczne. Kojarzyłam konkretne miejsca a nawet sklepy! Bardzo pozytywne zaskoczenie :)

QTE
Bourne ma sporo tego typu akcji wbudowanych w misje. To bardzo dobrze, bo są one często dobrze animowane i dynamiczne. Nie są specjalnie trudne, ale już na poziomie Agent zdarzyło mi się powtarzać kilka razy niektóre QTE więc nie są też znowu takie banalne. Czasami idą całe serie wciskania A, RT, X, B itd po to by Jason mógł skoczyć, dobiec, zastrzelić, wyskoczyć przez okno itd.

Coś na NIE?
W grze są dwa momenty, które totalnie wnerwiają. Z czego jeden to doprowadził mnie prawie do szału (walka z profesorem). Moment, nagłego wyśrubowania poziomu do MegaExpert, to lekka przesada i aż nie chce mi się wierzyć, że testerzy tego nie wytknęli. No ale są to tylko te 2 momenty, reszta idzie w miarę gładko i przyjemnie.

Reasumując
Nie jest to gra genialna, odkrywcza, cudowna graficznie i z niesamowitą fabułą. To średniak nawiązujący do fajnego filmu (i książki). Ale i tak uważam, że warto kupić i przejść tą grę. Tak dla odpoczynku i odmóżdżenia. Za te 60 czy 70zł można się skusić, ale nie należy mieć jakichś kosmicznych oczekiwań.

Ocena: 6.5 / 10

Zdjęcia pochodzą z serwisu http://www.gamespot.com

639zł … WOW

mienta — Thu, 25 Sep 2008 16:46:22 +0000

Właśnie dostałam maila z ultimy, że jest nowa cena Xboxa 360. Wersja Arcade dostępna będzie już za 639zł (+ 5 gier a XBLA). Kurde, ale się dzieje. Jeszcze niedawno trzeba było wyłożyć ponad 1300zł na taki zestaw.

Powrót PS2

mienta — Sun, 13 Jul 2008 09:10:39 +0000

No i stało się, PS2 wróciła na półkę i ma się dobrze. Zaraz przed kupnem PS3 pozbyłam się starszej konsolki bo przecież PS3 ma wsteczną kompatybilność (moje jeszcze ma :)). No i cóż. Myliłam się, przyznaję się. Nie trzeba było się czarnuli pozbywać. Zakochałam się ostatnio w jRPG, a to gry, które nie tak często pojawiają się w Europie, często w ogóle nie opuszczają Japonii. Na PS3 nie było szans pograć w niektóre smakowite kąski (tym bardziej, że wsteczna kompatybilność aż tak idealnie nie działała) więc trzeba było poszukać na allegro jakiejś miłej aukcji :)